Gün Batımı

Yorgunum,yıllardır uyumamışçasına

Bulanık ve puslu bir sema

İşte öyle yok oldun,etmeden bir veda

Acı bana tutsak ben sana

Sağanak bir yağmur var karanlıkta

Düşlerim buz kesmiş saplanmış çamura

Zavallıyım yine de ağlamıyorum ha

Dans ediyor vicdanım yerlerde

Mazeretsiz gittin,bıraktın bir başıma

Yeminimi bozmadım,içimde taa ruhumda

Seni hissediyorum hep varmışçasına

Ama yoksun yine bir gün batımında daha

Yorgunum yıllardır çalışmışçasına

Bulanık puslu sisli bir havada

İşte bu günlerde ben yok oluyorum

Hayattan çekilircesine.

                                              15.12.2007

                                                      FD.