Otobüs

    Merhaba sizinle yeni bir hikayede tekrar buluştuk.Dün bir arkadaşa gitmek için Üsküdar’dan otobüse binmek için Üsküdar meydanında Bostancı otobüs durağını aramaya başladık.Çünkü geçen sefer olduğu yerde yoktu durak.Biraz ileride kaynak yapan işçilere rastladık.Onlara durağın yerini sordum oralarda bize burası dediler.Durak sadece bir demir iskeletten ibaretti.Ve otobüsü beklemeye başladım bir sürü otobüs önümüzde duruyor ve yolcularını aldıktan sonra kalkıyor.Fakat bezim otobüsten bir haber yok.Biz yine beklemeye devam ettim sabırla ki bu durumlarda pek sabır etmem,ama yanımda eşim ve oğlum var .İçimden ya sabır diyerek tam bir saat geçirdik.Nihayet otobüsümüz geldi,ve bizde otobüse sağ salim binebildik.ve otobüs hareket etti nihayet.Otobüs her durakta durdukça otobüs doldu tıkabasa .Sanki insanlar sardalya kutusunda gibi.Ve bu duruma otobüste bulunan insanlarda kabullenmiş gibi görünüyorlar.Yolumuzun üzerinde başka durak kalmadı neyse ki, Kadıköy belediyesine gidene kadar.Bir on onbeş dakika otobüs dolu ama hızlı bir şekilde Kadıköy belediyesine dönen kavşağa geldik.Bu arada da durağa gelmiş olduk.Bu durakta o gün Salı pazarı olduğu için otobüsün çoğu boşaldı , bizde rahatlamış olduk.Bu duraktan kalktıktan sonra otobüs bayağı tenhalaştı.Otobüs üniversite durağına geldiği zaman yaşlı bir karı koca bindi .Yaşlı adam bilet alırken eşi de yer bulup oturdu.otobüsün koltuğuna.Biraz sonrada eşi yanına geldi oturmak istedi ama ikisi de enine genişti yani tonbullardı.Adam iğreti bir şekilde koltuğa oturdu,fakat otobüsün biletçisi bile onların bu hallerine gülmeden edemedi.Adam kahkaha ile gülüyordu. O sırada otobüs ani bir fren yaptı adam olduğu yere düştü ve yere oturdu.Tabii biletçi onlara tekrar gülmeye başladı.. Otobüsün içindekiler gülmekten kırılıyordu.Şöför bile bir ara kenara çekmek zorunda kaldı otobüsü.Neyse gülerek yolumuza devam ettik.Son durağa gelmeden o güzel insanlar otobüsten indiler ve gülerek.Bizde bir durak sonra ineceğimiz yere geldik.Bundan sonra biraz yürümemiz lazımdı .Fakat benim ayağımı birkaç gün önce sol ayağımı çapmıştım ve yürüdükçe bana açı vermeye başladı .Fakat ben inatla yürümeye devam ettim .Bu arada Gelmiştik bizim tanıdıkların evine. Ve ayağımda iyiden iyiye ağrımaya başlamıştı..Nihayet içeri girdik ve bizim tanıdıklarla bol ,bol sohbet ettik.Zaman o kadar çabuk akıp geçmişti ki.Bizimde Geri dönme zamanımız gelmişti.Bizde yola koyulduk.Tekrar Otobüse binerek evin yolunu tuttuk .Otobüs bir durak sonra tıka basa doldu..Her durakta otobüs duruyor inen olmuyor fakat bol bol binen oluyordu.Neyse ki yollar boş ve otobüs hızlı.Bu kalabalık otobüs yirmi dakikada bizi Üsküdar meydanındaki durağına getirdi. Yine ayağımın ağrısına inatla  bizim yokuştan nasıl çıktığımı bilmiyorum.Ayak ağrılarından hariç gerisi çok güzeldi yani güzel bir gündü Bizde tattı bir hatıra bıraktı.Başka bir hikayede buluşmak dileği ile.

                                                                                                                                     FD.