:: Vapur ::

Bu sabah sahilde yürürken;sanki çağırıyordu beni martıların çığlıkları.Birden kendimi mavi serin suların kucağına atasım geldi. Kendi kendime ne yapıyorsun dedim.Çünkü bir iş görüşmesine gidiyordum.İş görüşmesine de ıslak elbiselerle gidilmezdi her halde adama bakar ,bakar gülerlerdi herhalde.Neyse kendimi bu düşüncelerden arındırdıktan sonra.yoluma devam ettim.Vapur iskelesine geldiğimde vapur kalkmak üzere idi.Bende gişeden jetonumu alarak vapura bindim.Vapurda kendime üst katta oturacak yer bulduktan sonra,etrafıma bir öz gezdirdim.Karşımda tek kişilik boş bir yer vardı.Çocuklu bir kadın bu yere oturdu.Kucağında 3-4 yaşlarda bir çocuk oturuyordu.Çocuğun elinde simit vardı,Çocuk elindeki simit’i etrafından saklar gibiydi adeta.Birazcık simitten koparıyor ve ağzına götürdükten sonra,sanki ağzına tıkarcasına,sokuşturuyor, sonra’da yemeğe başlıyordu.Diğer eli ile de simidin üzerindeki susamları ayıklamaya çalışıyor sonrada onları ağzına atıyordu.Etrafına’da tedirgin gözlerle bakıyordu.Birde arada sırada kaçamak gözlerle bana bakıyordu.Bir yandan da açlığın verdiği bir hızla simidi bitirmeye çalışıyordu.Kadın’da sanki bir suç işlemişçesine devamlı önüne bakıyordu.Penbeye çalan yanakları iyice kızarmıştı.Sonra ona sordum bir ihtiyacın var mı diye.Elindeki kağıdı bana uzatarak ,bu adrese gitmek istediğini söyledi.Eşinin burada yani İstanbul da çalıştığını onu da yanına çağırdığını söyledi.Adres Nişantaşı’nda.Vali konağı caddesinde idi.Benimle gel ben seni oraya giden dolmuşlara bindireceğim dedim.Neyse Vapur iskeleye yanaştı ama ne yanaşma idi.Adeta vapur iskeleye tos attı.Ayağa kalktık kadın benim peşimde,onları  dolmuşa bindirdi ve parasını da şoföre uzattım .Kadın utanarak teşekkür etti.Dolmuş hareket ederken çocukta bana küçük elini sallıyordu.Bende bir insana yardım etmenin verdiği hazla .gideceğim yere gittim.İnsanlar birbirlerine Yardım ederlerse daha mutlu olurlar;derim ben..Başka bir hikayede görüşmek üzere.

FD.