|
:: Kandınlar Gittiklerinde :: Kadınlar gittiklerinde arkalarında daha büyük boşluklar bırakırlar.Onlar bir gün çekip gittiklerinde ,peşlerinde “ yetim,öksüz “ kalan çok olur.Mutfakta ki dolap,perdeler,kavanozun içinde ki eski düğmeler,özenle saklanmış küçülmüş giysiler,dolap diplerinde ki kurdeleler.Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar,yetim kalmıştır tabaklar.Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.Sık sık boyunlarını bükerler sardunyalar. O teki kalmış eski bardağın anlamını bile olmaz,değerini kimse anlamaz,krom banyo tasının. Balkon artık sessizdir,koridor kimsesizdir.Bir kadın gittiğinde. Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider anında.Bir AĞIR İŞÇİ,Bir BAKICI, Bir BAHÇIVAN,Bir MUHASEBECİ……..Bir ANNE gider…..Bir DOST,Bir ARKADAŞ;Bir SEVGİLİ….Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde .O canımın sıkıldığı gün telefonda “ Sana gelen bana gelsin” diyen sesini hiç unutmam teyzemin.Yine ıslandı göz pınarım,ben dahi yetim kaldım. Sözcükler yetim kaldı.Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde; Övgüler,uyarılar,yakınmalar,dualar yetim kalır.Kapı eşiğine “Dikkat et” duyulmaz,annesi gitmiştir “ geç kalmanın. Kadınlar arkalarından büyük boşluk bırakarak giderler.Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında. Ve bir kadın gittiğinde pek çok “YETİM” bırakmıştır arkasında.Ve bir kadın gittiğinde gözleri yaşlı.onuna hasretle bakan çok olur.Hala hatırlarım teyzemin,bana dedikleri .”Aman evladım kendini üşütme,atkını tak ”diye bana ikazlarını.Ve bir kadın gittiğinde onu nasıl köşe,bucak aradığımı unutamam. Onu göz yaşları içinde anarım.Nur içinde yat benim tonton ciciannem. FD. |